Stoffige hoekjes !

30 januari 2009

Na al die kou moesten we toch weer verder naar het zuiden om daar hopelijk een beetje zonneschijn en warmte te tanken. Op de kaart zagen we al Poncha Springs en Mineral Hot Springs staan dus met de warmte zou het wel goed komen. Eerst nog een vrij hoge bergpas en daarna geloofde we onze ogen niet. Een enorme vallei , omsloten door hoge bergen met een kaarsrechte weg er dwars doorheen.  Zo’n weg waarbij het einde in de horizon verdwijnt.

Great Sand Dunes

Links van ons de machtige Sangre de Christo bergen en voor ons uit ergens in een “hoekje “ van de vallei het Great Sand Dunes National Park. De zon schijnt uitbundig en de temperatuur loopt al een beetje op. We zijn weer eens bezoeker nummer 3 en 4 van dit prachtige Nationale Park.  Een bijzonder landschap dat in scherp contrast staat met de sneeuwbedekte bergen op de achtergrond. Om die vallei weer uit te komen moeten we toch weer een hoge bergpas over en het wordt helaas weer steenkoud. We besluiten in het dorpje Pagosa Springs in een hotel te overnachten. Het hele dorp stinkt naar zwavel, maar we vinden gelukkig een heel aardig restaurantje aan de San Juan rivier.  De volgende dag staat in het teken van onze laatste grote stop in Colorado.

Mesa Verde

Het Mesa Verde National Park in het Zuidwesten van Colorado is een absolute aanrader. Dit park bevat heel veel rotswoningen van de oorspronkelijke bewoners van dit gebied. Zij verbleven eerst in een soort afgedekte kuilen en na verloop van tijd gingen ze onder de kliffen in het zachte gesteente wonen.  De eerste bewoners zo rond 1 na christus en de laatste bewoners zijn om onbekende redenen zo rond 1300 AD vertrokken.

or jullie hebben we weer een aantal foto’s  gepubliceerd, waarop je hopelijk goed de weidsheid van het landschap kunt zien en vanzelfsprekend wat mooie plaatjes van de twee stoffige hoekjes: Great Sand Dunes en Mesa Verde.

Liefs van Maarten en Jet en de volgende keer zijn we in Monument Valley!

Snowboarding USA

Breckenridge 20 januari 2009

Een historische dag in de Amerikaanse geschiedenis. Vanochtend is de eerste “zwarte” president van de Verenigde Staten beëdigd. Een paar miljoen enthousiaste Amerikanen in Washington en driekwart van de rest voor de televisie. Ik schrijf dit bericht op de veranda van de Breckenridge Mountain Lodge, ons verblijf voor 3 dagen in het mooiste skigebied van Colorado. Het weer is uitzonderlijk goed. Strak blauwe lucht, prachtige sneeuw en een grandioos uitzicht op ‘10 miles’ Rocky Mountains. Er wordt nog nieuwe poedersneeuw verwacht rond donderdag en dan gaan we helemaal los op deze 4 aaneengesloten ’peaks’.

Hoe het begon?

Vanuit Amsterdam zijn we rechtstreeks naar Atlanta (Georgia) gevlogen. Onderweg behoorlijk veel turbulentie, maar boven Groenland was het ook glashelder. Wat een fantastisch uitzicht op dit land van de eeuwige sneeuw en ijsvelden.  Ademloos hebben we voor het raampje gezeten. Vanuit Atlanta en van de strenge douane mochten we uiteindelijk doorreizen naar Denver. Bij het uitstappen konden we nog net een glimp opvangen van de Rocky Mountains die net zichtbaar waren als voorgrond van de zonsondergang. De volgende ochtend meteen doorgereden naar onze eerste bestemming: Winterpark (Colorado). Bergen sneeuw en ook nog wat verse sneeuw terwijl we door een fantastisch landschap reden. Na drie dagen snowboarden en skiën in n Winterpark en het naastgelegen May Jane vertrokken we in onze fraaie 4-wheel drive naar Steamboat Springs. Het voormalige mijnwerkersstadje is maar heel klein en erg sfeervol. Ook daar hadden we volop verse sneeuw en het gebied leent zich uitstekend om je een aantal dagen te vermaken. Vanuit Steamboat ging de reis verder naar het wereldberoemde Vail en Beaver Creek. Wat een ongelofelijk groot gebied. Vail is lastig omdat de mooiste hellingen in het zogenaamde Blue Basin zijn gelegen en dat kost even tijd om daar te komen. Eerst liften op de frontside, dan de backbowls om dan uiteindelijk in Blue Basin aan te komen. Net op tijd om een paar fraaie afdalingen te maken en dan weer om te draaien om op tijd weer terug naar de frontside te komen. Wat dat betreft is het eenvoudiger om in Beaver Creek te gaan spelen. Kilometerslange afdalingen ( de langste is bij 7,5 kilometer lang.) In Vail hadden we de beschikking over een fraai appartement. Dat was maar goed ook, omdat Henriette behoorlijk verkouden werd en dus een dagje thuis wilde blijven.

Breckenridge.

Wat een fantastisch mooi, maar wederom klein plaatsje. We zijn vandaag na de inauguratie van Barack Obama en tijdens zijn speech naar Breckenridge gereden. Een kippeneitje vanuit Vail. Zoals gezegd is het fantastisch weer en de pistes liggen er heel fraai bij. Vanmiddag heb ikzelf een afspraak met Tom en Tina Sjogren van Exlorerersweb, de mensen die mij zeer hebben bijgestaan tijdens de K2 expeditie. We gaan eerst maar eens een biertje drinken en dan waarschijnlijk een hapje eten. Die hapjes eten moet je overigens niet al te letterlijk nemen. De porties zijn Amerikaans en dat betekent voor mijn maag dat een bestelling voldoende is om een hele week te eten.

Howdy en tot de volgende keer.

NB  Ik heb alvast wat foto’s  gepubliceerd om in de stemming te komen.

Eerste bericht.

Het moest er toch een keer van komen. Dat vele reizen maakt het niet eenvoudig op de hoogte te blijven waar Ekko eigenlijk is. Dit is de plaats waar je dat te weten kunt komen. Ik probeer zo vaak mogelijk een berichtje te schrijven waar ik uithang.

Dat laatste kan letterlijk bedoeld zijn. Een van mijn hobbies is tenslotte paragliding en dan hang je wel eens wat rond.