14-16 december

Er is hoop!

De laatste keer lieten we jullie achter in een ietwat treurige stemming na ons bezoek aan de verschrikkingen van het Pol Pot regime. Zelf moesten we ook even bijkomen van de ellende. Op aanraden van onze hoteleigenaar gingen we eten bij het Friends restaurant. Dit restaurant is opgezet om voormalige straatkinderen een vak te leren. Het restaurant wordt gerund door ex-straatkinderen onder begeleiding van leraren. Hier wordt de toekomst van Cambodja praktisch vormgegeven. Niet alleen leren kinderen een vak, zoals in dit geval horeca (maar ook bijvoorbeeld autotechniek of metaalbewerken), maar er worden ook taalcursussen e.d. gegeven. De bedoeling is deze kinderen hele praktische en zinvolle levens te bieden. Een hele verademing en voor ons een opmonterende ervaring.

Boottochtje.

De volgende ochtend vroeg moesten we ons melden in de haven van Phnom Penh om de boot te nemen naar Siem Reap. De boot blijkt een hele snelle, ranke rivierboot te zijn die met een enorme vaart over de rivier richting Siem Reap vaart. Het tochtje duurt al met al een uur of zes en je kunt op het geheel onbeschermde dak van de boot lekker uit je hemd waait en van het uitzicht genieten. De rivier komt uit in een enorm groot meer dat we in de volledige lengte moeten oversteken. In de kleinere rivieren kom je langs kleine plaatsjes met veel drijvende dorpjes. Als woonbootbewoners voelen we ons hier erg thuis, hoewel de kwaliteit van de bouwsels enigszins te wensen overlaat.

Siem Reap.

Deze plaats is de toegangspoort tot het enorme Angkor Wat complex. Ook dit is een werelderfgoed en als een plaats het verdiend is het deze wel. Het complex bestaat uit minstens een 20-tal tempels uit de pre- en Angkoriaanse tijden. Het is werkelijk ongelofelijk wat hier midden in de jungle zo lang verborgen heeft gelegen voor de buitenwereld. Woorden schieten hier te kort om alles te beschrijven.

Tekenend is wellicht dat we op een dag meer dan 400 foto’s maken en dan nog steeds slechts een miniem deel van al het moois kunnen vastleggen. We bezoeken slechts een drietal tempels tijdens onze eerste dag. Dit onder begeleiding van een bijzonder aardige gids die ons langzaam maar zeker de wonderen van het complex leert ontrafelen.

Ekko.

Bij onze kennismaking geven we netjes onze namen, Maarten en Henriette, maar al snel blijken die onuitspreekbaar te zijn voor de goede man. Ik stel voor om Henriette, dat hij uitspreekt als Hendriek, maar Jet te noemen. Dat gaat hem veel beter af. Als Jet mij een keertje roept om mijn aandacht ergens op te richten noemt ze me Ekko, zoals ze wel vaker doet. De gids pikt dat direct op en vanaf dat moment wordt ik consequent aangesproken met Ekko. Dat laten we maar even zo!

Na eerst een wat kleinere tempel bezocht te hebben om er even in te komen neemt onze gids ons via de achteringang (vanwege de lichtval), mee naar de belangrijkste tempel de Angkor Wat. Dit nationale symbool van Cambodja kom je overal tegen, op vlaggen, op het geld etc. De tempel is enorm. Het totale oppervlak van alleen deze tempel is 1 vierkante KILOmeter. Grandioos en adembenemend mooi.

Vervolgens neemt onze gids ons mee naar Angkor Thom en de Bayon. Een versterkt complex met prachtige poorten en indrukwekkende gebouwen. Even later staan we in de tempel die beroemd is geworden uit de film “Tomb Raider” met Angelina Jolie. Deze tempel, Ta Prohm, is grotendeels gelaten in de staat zoals ze eerst allemaal waren. Overwoekerd door d jungle levert het prachtige plaatjes van grote bomen die dwars door gesteente heen groeien. Dat verklaart ook de staat van sommige temples. De jungle verwoest vrijwel elke tempel door de stenen uit elkaar te persen. Dat levert prachtige plaatjes op, maar wordt dus sinds kort enigszins in toom gehouden door de tempels nu goed te onderhouden. Van restauratie is geen sprake gezien de omvang, maar men probeert de huidige staat te stabiliseren. Eigenlijk is het ondoenlijk om hier alles te beschrijven.

De volgende dag vertrekken we voor dag en dauw om iets noordelijker nog een prachtig complex te bezoeken. Het ochtendlicht maakt het wederom een feest voor het oog. Niet onvermeld mag de tempel blijven waar ongeveer 37 torens staan met aan elke windrichting prachtige gebeeldhouwde gezichten.

Voor jullie hebben we een hele kleine selectie van foto’s neergezet, zodat je mee kunt kijken. Vermenigvuldig dat beeld met 1000 een je komt een beetje in de buurt van de fascinerende schoonheid van het Angkor Wat complex en de daaromheen liggende tempels.

Morgenochtend mogen we weer voor dag en dauw op om wederom met een boot na een tochtje van een uur of zes in Battambang aan te komen. Dat wordt onze laatste stop voor dat we weer naar Thailand veertrekken. We zullen met weemoed terugdenken aan al het moois in Cambodja en nog lang nadenkeen over haar pijnlijke geschiedenis.

Veel liefs,

Maarten en Jet.

P.S. Ik ga ook proberen of ik een klein filmpje kan uploaden dat we gemaakt hebben tijdens onze twee boottochten. Een van de filmpjes laat Jet zien als we met dat hele kleine bootje de grens oversteken van Laos naar Cambodja. Het andere filmpje laat de boottocht zien van Phnom Penh naar Sim Reap.