Home Sweet Home.

Na al die kilometers in onze trouwe camper werd het weer tijd om naar huis te gaan. Het was een fantastische reis met alles er op en er aan. Het begon in Colorado met het snowboarden met Pim en John. Geweldige sneeuw en beter gezelschap kun je niet verlangen. Daarna het ijskoude begin van de camperreis naar het uiterste zuiden van de Verenigde Staten. We zijn langs bergen, woestijnen en Steden getrokken waar we op eerdere reizen in de Verenigde Staten nooit geweest waren.

Camper.
Als je ooit zelf eens naar de USA wilt dan kunnen we je zo’n camperreis van harte aanbevelen. Zoek een leuke route en boek een camper. Onderdak is simpel te regelen, je komt snel en makkelijk in contact met mensen en het reizen op zich is dankzij het overweldigende wegennetwerk een absoluut genoegen.  Koop bij aanvang van je reis in een grote supermarkt (WALmart of HEB) een kleine barbecue (goed zoeken) en vrijwel niets staat je nog in de weg om een geweldige reiservaring te ondergaan. Wij hebben met veel plezier onze camper gehuurd bij Jan Doets. (www.jandoets.nl) Goede service, alles perfect georganiseerd.

Wat te doen.
Neem in ieder geval een laptopje mee. Op vrijwel alle campings is er een WIFI verbinding en ook op alle benzine stations kun je contact leggen met het wereldwijde web. Vraag een willekeurige Amerikaan op elke denkbare plaats een suggestie om iets te kunnen doen. Direct wordt je overspoeld met informatie over evenementen, leuke dingen, concerten en optredens. Onze leukste uitstapjes kwamen voort uit dergelijke gesprekken. Maak je geen zorgen over kaarten, route beschrijvingen e.d. Die zijn over al in overvloed verkrijgbaar.  Ook campingpersoneel is een hele goed bron van informatie. Bij binnenkomst hoef je maar een vraagje te stellen en je zit vrijwel direct met een enorme beker slappe koffie een meter suggesties door te spitten. Bezoek onderweg vooral de nationale en stateparks. De ranngers daar zijn er helemaal op ingesteld om je vragen te beantwoorden en je suggesties te geven  voor een bezoek aan HUN park.

Eten.
Het leuke van een camper is natuurlijk dat je het helemaal zelf voor het zeggen hebt. Koop op de juiste momenten bij een supermarkt wat voorraad. Een lekkere steak, salade etc. Ook barst het van de bijna klaar maaltijden van alledaags tot exotisch. Kies maar uit en vermaak je. Zelf koken is geen probleem dus. Als je uit eten wilt is het raadzaam om eerst even te informeren. Elke denkbare eetketen is aanwezig, maar het is leuker naar de wat kleinere en lokale restaurants te gaan. Wel even van te voren vragen, want die zijn niet allemaal even lekker of goed.

En nu?
Het zal wel even wennen worden in Nederland, maar er komen nog een paar reizen aan. Eerst moet Maarten zich weer even met een nieuw bedrijf bezig houden en dan wordt er weer een nieuwe bestemming gekozen. Zo proberen we het hele jaar door wel wat te gaan doen.

Dank jullie wel voor alle leuke en lieve reacties op onze reisverslagen.
Tot de volgende keer!
Liefs,

Maarten en Jet

Nieuwe schoenen !

Zodra je in de buurt van een stad komt is het eerste wat je tegenkomt een lange weg met links en rechts allerlei GROTE winkels. Natuurlijk een aantal supermarkten: Walmart en onze favoriet de H.E.B., en een groot aantal fastfoodketens: MacDonalds, Taco Bell, Quiznos, Dairy Queen, Golden Corral (onbeperkt buffet), Green Olive (niet te eten Italiaans), Wendy’s en Burgerking. Ook kun je daar elk produkt wat je maar kunt bedenken in supersize vorm kopen. De grote doe het zelf winkel Home Depot of Academic Sports of Bass World (visspullen). Pas als je dat gehad hebt komt uiteindelijk het meestal pietepeuterige historic downtown waar je in vijf minuten alles gezien hebt wat er te zien is. Nou gaat het in dit verhaal dus niet om dat historic downtown, maar over Amerika als inkoopparadijs. Het is ook inderdaad ongelofelijk. We hadden ons voorgenomen niet aan de verleidingen toe te geven, maar je kunt bijna niet anders. Na de noodzakelijke inkoop van nieuwe sokken en wat schoon ondergoed was voor ons het hek van de dam.  Bij het rek spijkerbroeken geloofde we onze ogen niet. Gloednieuwe “state of the art” spijkerbroeken van het niet geheel onbekende Wrangler merk voor $ 14, 99 per stuk.  Daarvan hebben we er dus 4 gekocht. Een stapeltje t-shirts er bij om niet geheel voor schut te lopen. Bij een van onze bezoekjes was ons ook niet ontgaan dat je hier eigenlijk ook van die mooie cowboylaarzen moet kopen. Ook dat hebben we gedaan. Maarten loopt nu nog wat onwennig op prachtige zwaarleren Durango laarzen. Zijn echte Stetson had hij al eerder gekocht en nu is hij op zoek naar een opblaasbare Colt.

Terug naar Houston.
Na ons bezoekje in Dallas en Ft. Worth werd het tijd om terug te keren naar Houston. Om dat in een keer te rijden leek ons wat ver, dus we hebben een stop ingelast in Montgomery, het op t wee na oudste plaatsje van Texas. Het bovenbeschreven historic Downtown is nog kleiner dan pietepeuterig dus ons bleef niets anders over dan vroeg de camping te gaan bezoeken. Dat was helemaal niet erg, want bij het registeren viel ons oog op bijzonder fraai uitgedoste mensen die massaal de bijbehorende danszaal binnenliepen.

Squaredance.
Bij de receptie bleek dat er die avond een squaredance avond was waarvoor van heinde en verre mensen naar deze plek kwamen om deze bijzondere dans te beoefenen.  Wij werden van harte uitgenodigd bij deze avond aanwezig te zijn. Jet trok dus haar mooiste en schoonste t-shirt aan en Maarten zijn nieuwe laarzen. Zo begon de gezelligste avond van onze reis!
De eerste aanblik is absoluut verbijsterend. Hier staan in volle ernst honderden mensen in vol ornaat onder de bezielende leiding van een zogenaamde “caller” een vorm van volksdansen uit te oefenen die ons met stomheid heeft geslagen.  Om te beginnen is de gemiddelde leeftijd ver boven de 50. De kleding is ronduit afgrijselijk te noemen en de muziek een ingeblikte bewerkte  versie van countryhits van ver voor de oorlog volgens ons.
Dat neemt niet weg dat na de eerste shock verwerkt te hebben het al snel duidelijk wordt dat al deze mensen enorm veel plezier hebben. Al snel heb je contact en weet je binnen 10 minuten meer over squaredansen dan je ooit had willen weten. Het werkt ongeveer als volgt. Een square wordt gevormd door 4 paren. Er zijn een groot aantal figuren met ieder hun eigen naam die vervolgens door de “caller” wordt geroepen (gezongen) naar de dansers die dan op hun beurt deze figuren dansen. Dat betekent dus dat je niet een dans leert, maar dat er eindeloze combinaties mogelijk zijn. De caller bepaalt uiteindelijk hoe het desbetreffende dansje eruit zal zien. De naamgeving van de figuren is in het Engels en je kunt dus ook leren squaredansen  in Nederland en hier vervolgens vrolijk meedoen. Dat verhaal hebben we denk ik wel 10 keer die avond mogen aanhoren, maar gelukkig drong niemand aan op onze deelname.
Al met al bijzonder aardige onschuldige en lieve mensen met een hobby waar ze trots op zijn. Dat plezier straalt er vanaf en daarom zit je binnen de kortste keren ook mee te genieten van dit onschuldige vermaak. Er was eigenlijk maar een klein nadeel. Squaredansers drinken niets, behalve water en dus was er voor de gasten ook uitsluitend water. Dat hebben we daarna in de camper nog even goedgemaakt !

Liefs,

Maarten en Jet.

Ft. Worth en Dallas.

We zijn weer even naar het noorden gereden om deze twee steden te bezoeken. Beide plaatsen zijn buren van elkaar en zitten bijna aan elkaar vast. Toch zit er veel verschil tussen de twee. Ft. Worth was ooit een belangrijke route plaats op de “Catlle drives” van Zuid naar Noord. Nu is het een heel uitgestrekte plaats met een klein centraal centrum met wat hoogbouw. Iets buiten het centrum ligt de Ft. Worth Stockyard waar nog steeds een grote koeienveiling wordt gehouden. De beroemde Texas Longhorn wordt hier verhandeld en elke dag wordt een kleine optocht met die prachtige longhorns door “Cowtown” gehouden. Een gemoedelijke plaats met gemoedelijke mensen. Ondertussen beginnen wij het wel een beetje warm te krijgen. De temperatuur loopt al snel op naar 28 graden en de verwachting is dat het nog iets warmer wordt. Omdat Ft. Worth zo dicht bij Dallas ligt besluiten we de camper te laten staan en met de trein naar de grote buurman Dallas te gaan.

JR,Bobbie, Pam, Sue Ellen en ??

Hoe heet nou toch al weer dat blonde dellerige kreng van een nichtje ? Dallas is veel hoogbouw en glimmertjes. Financieel centrum, bloedheet (30c) en als je er goed naar kijkt toch ook weer niet zo groot als we verwacht hadden. We hebben een beroemd hotel geboekt midden in downtown Dallas. Het hotel was ooit het hoogste gebouw in Dallas en was het hoofdkwartier van een oliemaatschappij. Boven op het dak staat een beroemd icoon van Dallas, de pegasus. Het hotel heet Magnolia en het grappige is dat je om 5 uur in de middag verwacht wordt voor de gratis borrel, maar tussen 8 en 10 uur in de avond wordt je wederom verwacht voor de gratis Milk and Cookies voor het slapen gaan. Vol verbazing hebben we de schalen vol met allerlei koekjes aanschouwd en nog veel verbaasder waren we om de hoeveelheid bezoekers te zien die allemaal vrolijk babbelend met een glaasje melk en een handvol koekjes van de uitnodiging gebruik hadden gemaakt. Ook wij hebben een paar koekjes gegeten, maar de melk laten staan.

John F. Kennedy.

Een iets minder mooie kant van Dallas is natuurlijk dat hier JFK vermoord is door Lee Harvey Oswald (of was het och iemand anders?). Om daar achter te komen kun je in het gebouw waar vandaan de dodelijke schoten zijn afgevuurd het Sixth Floor Museum gaan bezoeken. Een erg indrukwekkend museum met een prachtig weergegeven tijdsbeeld en een precieze weergave van de gebeurtenissen. Het hoekje waar Oswald vandaan vuurde is helemaal in de oorspronkelijke staat hersteld. Op de foto moet je helemaal rechts , tweede raam van boven kijken. Het oorspronkelijke boekenpakhuis op Dealey Plaza is nog geheel in dezelfde staat als op 22 november 1963. Vlak voor het gebouw langs loopt Elmstreet en op de straat staan duidelijk twee kruisjes getekend. Het eerste kruisje geeft de positie aan waar Kennedy de eerste keer werd getroffen, het tweede kruisje geeft de positie aan van het tweede fatale schot. Indrukwekkend om deze plaats nu zelf te bezoeken. Ik was zes en met mijn vader en moeder kleren kopen in Venlo toen het nieuws bekend werd in Nederland. Ook zo’n moment dat ik nooit zal vergeten.

Na een heerlijke maaltijd op een terras in Dallas en een goede nachtrust hebben we nog de tentoonstelling bezocht over Farao Toetankamon. Daarna hebben de trein weer teruggenomen naar Ft. Worth en zullen van daaruit weer naar het zuiden reizen.

Liefs,

Maarten en Jet