28 januari 2009
Na 14 dagen fantastisch snowboarden en skiën met onze lieve vrienden Pim en John werd het tijd om afscheid van ze te nemen. In de vroege ochtend brachten we dit komisch duo naar het vliegveld van Denver en moesten daarna zelf onze camper op gaan halen. Dat ging eigenlijk zonder al teveel problemen.
Inkopen doen.
De volgende opgave is dan inkopen te doen om de volgende zes weken een beetje comfortabel door te brengen. Gelukkig was “Walmart” in de buurt en konden we voorraden, dekens, drank etc inslaan.
De eerste nacht zijn we in de buurt van Denver gebleven om de camper verder in te richtten en vast te wennen aan ons nomadenbestaan. Ook hebben we de route bestudeerd die we ongeveer willen gaan volgen. Na een uitstekend eerste nacht in Ft. Collins zijn we verder de “Rockies” ingereden. Aan het einde van de middag kwamen we zo uit bij het plaatsje “Nederland”. Te mooi om waar te zijn natuurlijk.
Nederland.
Een piepklein plaatsje met toch weer een mooi skigebied. Aangezien het al de hele dag had gesneeuwd hebben we besloten de nacht door te brengen in Nederland en de volgende ochtend natuurlijk nog even in de verse “champagne powder” sneeuw te gaan boarden. Wat een geweldige mooie afdalingen. Wel behoorlijk koud, maar dat kon nog erger bleek later.
Na Nederland vervolgde we onze weg door de Rockies naar het zuiden. Onze halteplaats voor de nacht werd Colorado Springs. Wellicht bekend vanwege de nabijheid van Cheyene Mountain, de “TOP SECRET ” plaats waar NORAD is gevestigd. Mocht WO III uitbreken zeker geen plaats waar je dan moet zijn. IN ieder geval hebben we een steenkoude nacht doorgebracht op de KOA camping. Gelukkig heeft de camper een goede verwarming, maar buiten was het ongeveer – 18. De ijspegels hingen aan de dakluiken.
Royal Gorge Bridge
Na het bijtanken van extra propaangas voor de verwarming zijn we via adembenemend mooie wegen naar Royal Gorge Bridge gereden. Normaal gesproken bezocht door duizenden Amerikanen per dag waren wij bezoeker nummer 6 en 7 en volgens mij zijn er na ons ook geen bezoekers meer gekomen. Wederom een fantastisch landschap en een duizelingwekkend hoogteverschil tussen de brug en de diep daaronder stromende ARKANSAS rivier . Om het nog leuker te maken kun je met een heel steil tandradbaantje afdalen in de canyon en daar naast de spoorbaan en de rivier lopen. Dat hadden we beter NIET kunnen doen. Het leek wel of we in een diepvrieskist aan het afdalen waren. Het moet zeker een graad of 20 onder nul zijn geweest daar beneden bij de rivier. Na amper 5 minuten begaf de fotocamera het van de kou en wij zijn zelf zo snel mogelijk weer naar boven gegaan. We liggen nu in een hotel te ontdooien en dit verhaaltje te schrijven.
Tot de volgende keer !
Maarten en Jet


